Filmtheater Hilversum

Germain (Gérard Depardieu) is een groententeler die in een klein Frans dorp woont. Tussen de middag telt hij de duiven in het plantsoen om te kijken of ze er allemaal nog zijn; hij kent ze allemaal. Op een dag ontmoet hij op zijn vaste bankje een hoogbejaarde dame, Margueritte, die ook aardigheid aan de duiven heeft. Ze raken aan de praat. Het blijkt dat Margueritte graag leest, iets wat Germain nooit doet. Tegen haar durft hij wel te bekennen dat hij eigenlijk zo goed als analfabeet is. Als kind was hij al te dik (nu nog), waardoor hij op school veel gepest werd en zo een hekel kreeg aan leren. Nooit werd hij gestimuleerd om bijvoorbeeld eens een boek te lezen.

illustr 2

Hij werd eigenlijk altijd aan zijn lot overgelaten, ook door zijn alleenstaande moeder, die hem van jongs af aan liet voelen dat hij niet gewenst was. Haar wrok jegens haar weggelopen vrijer reageerde zij op haar kind af. Nu, op zijn 45ste, heeft hij gelukkig een leuke vriendin en ook de contacten in het plaatselijke café zijn gezellig (al laten sommige stamgasten hem wel voelen dat hij maar dom is). De dagelijkse gesprekjes met Margueritte op het vaste bankje gaan echter het mooiste moment van de dag vormen. Margueritte, die nu in een bejaardencentrum woont, heeft veel gereisd en heel wat van de wereld gezien. Er ontstaat een hechte vriendschap tussen de twee, die Germains leven voorgoed zal veranderen.

Deze heerlijke film van Jean Becker (maker van 'Dialogues avec mon jardinier') is vergelijkbaar met een lekker fris glas witte wijn op een warme zomermiddag. Gérard Depardieu speelt met zichtbaar enthousiasme en plezier. Hij is tegenwoordig ook wijnboer en geniet, aan zijn omvang te zien, van de goede dingen van het leven. (Maar ieder huis heeft zijn kruis: in 2008 verloor Depardieu zijn zoon.) Er zit veel van Depardieu zelf in het karakter van Germain. Hij werd geboren in 1948 in een stadje in midden Frankrijk. Op zijn 13de ging hij al van school en dreigde hij af te zakken naar de criminaliteit. Op zijn 16de trok hij naar Parijs, waar hij het plezier in toneelspelen ontdekte en kleine filmrollen kreeg. Toen hij eenmaal de smaak van toneel te pakken had, zette hij het op een lezen, lezen en nog eens lezen om zich te ontwikkelen. Zijn tegenspeelster in de film, Gisèle Casadeus, was tijdens de opnamen ook werkelijk al 95 jaar! De titel van de film kun je vertalen als: braakliggende hersenen.