Filmtheater Hilversum

Op kerstavond 1960 sterft, ergens in een dorp in Nederland, een oude slager en wordt tegelijk zijn kleinkind geboren. Het is de vierde zoon in een gezin waarin alle mannen slager zijn of voorbestemd zijn het te worden. Maar deze jongste is anders, dat voelt zijn oma meteen. Ook al heet hij Jere, toch noemt ze hem altijd Kind en deze bijnaam zal altijd aan hem blijven kleven. Hij zingt en lacht en het is al snel duidelijk dat dit jongetje, anders dan zijn broers Cor, Bolle en Arie, niet in de wieg is gelegd voor het slagersvak.

Kinds vader kan dat niet accepteren. Zijn vak is hem heilig. Hij is nog van de oude stempel en slacht zelf. Van stadse fratsen zoals paté moet hij niets hebben. Maar de nieuwe tijd is niet buiten de deur te houden. Er komt een nieuwbouwwijk bij het dorp, waarin de planologen ook een slagerij hebben voorzien.

Johan Timmers (1961) maakt met deze film zijn debuut als speelfilmregisseur. Eerder was hij vooral actief op het gebied van theater en tv. Hij kwam op het idee voor de film door de bizarre en tegelijk tragische verhalen van een vriend, die uit een slagersfamilie kwam in een kleine, benauwende gemeenschap. Timmers vroeg toneel- en scenarioschrijfster Maria Goos (Oud geld, Familie, Cloaca, Leef!) om te helpen dit gegeven uit te werken. Hij vindt het fantastisch hoe zij met het idee aan de haal is gegaan: zij vormde het realistische gegeven om tot een grotesk, absurd en bovenal heel beeldend script. Het werd een humoristisch verhaal, dat echter ook zijn tragische en huiveringwekkende momenten kent.

Centraal in het verhaal staat Kind, die een voortdurende strijd moet leveren omdat hij in een verkeerde wereld is geboren. Zijn oma, liefdevol Moemoe genoemd, beschermt hem tegen de lomperds in de familie, waar ze al genoeg van te lijden heeft gehad. En zijn Italiaanse schoonzus Lina geeft hem een inkijkje in een heel ander leven.