Le prénom

Als Vincent tijdens een etentje met familie en vrienden vertelt hoe hij en zijn vrouw hun kind willen gaan noemen, dat op het punt staat geboren te worden, breekt er chaos uit. "Die naam, dat kun je toch niet maken!" De emoties lopen hoog op en alles wordt eruit gegooid in deze hilarische film.

Vincent (Patrick Bruel) staat op het punt om vader te worden. Volgens de echo wordt het een jongen, vertelt hij trots als hij arriveert voor een etentje bij zijn zus Babou en haar man Pierre. Hij treft daar ook Claude, een huisvriend die al sinds zijn kindertijd bevriend is met Babou, met wie hij samen op ballet zat. Nu speelt hij trombone in het radiosymfonieorkest.

In afwachting van de komst van Vincents vrouw Anna bestoken de anderen hem met vragen over de komende gezinsuitbreiding. "Hebben jullie al een naam bedacht?", wil iemand weten. Als niemand het heeft kunnen raden, verklapt Vincent hoe zijn zoontje zal gaan heten - tot grote consternatie van de anderen. "Dat kun je toch niet maken!" De emoties lopen hoog op en het ene verwijt haalt het andere uit, tot uiteindelijk alle maskers vallen en gevoelens die jarenlang waren weggestopt in de groep worden gegooid.

'Le prénom' (de voornaam) is de verfilming van een succesvol toneelstuk dat in Parijs 250 keer is opgevoerd met vrijwel dezelfde cast (alleen de rol van Pierre is nieuw ingevuld door Charles Berling). De schrijvers van het stuk, Matthieu Delaporte en Alexandre de La Patellière, hadden al veel scenariowerk gedaan voor film en tv. Een filmversie lag dus voor de hand. Ze deden zelf de regie. Ze hebben niet geprobeerd om de boel "open te breken", zoals dat bij verfilmd toneel heet. Behalve een Amélie-achtige proloog  en een epiloog waarin we de baby zien, speelt het hele verhaal zich af in de flat van Pierre en Babou. De acteurs waren goed op elkaar ingespeeld, maar film vraagt natuurlijk een heel andere speelstijl dan theater: op toneel moet alles veel zwaarder worden aangezet, voor de mensen op de achterste rij.

De keuze van een voornaam voor een kind vertelt heel veel over de ouders. Wie een excentrieke naam bedenkt, moet voorbereid zijn op heftige reacties. En of je nu een klassieke naam kiest of een heel originele, je zet je er hoe dan ook mee af tegen de omgeving. Niet alleen het kind wordt er mee opgezadeld, ook de ouders zelf. Zo zegt Vincent tegen Pierre: "Iemand die zijn kinderen Apollon en Myrtille noemt, kan ik niet serieus nemen."

De setting van het verhaal zal iedereen bekend voorkomen: een etentje met familie en/of vrienden, waarin bepaalde dingen onbenoemd en ongezegd blijven voor de lieve vrede. Maar plotseling kan iemand een opmerking maken die de sfeer bederft. 'Le prénom' deelt speelse tikken uit naar brutalen die denken de halve wereld te bezitten, en naar linkse wereldverbeteraars die niet doorhebben hoe laks ze in hun eigen omgeving zijn. Met heerlijke dialogen en twee grote verrassingen (de eerste is die naam; over de tweede gaan we niets zeggen) biedt 'Le prénom' ruim anderhalf uur intelligent vermaak. En pas op, hè: die voornaam niet verklappen aan mensen die de film nog moeten zien!