The invader

Amadou, een illegale Afrikaanse arbeider in Brussel wordt opgemerkt door een rijke zakenvrouw, die zich graag door hem laat verleiden. Maar het was niet de bedoeling van Amadou dat het bij één nacht zou blijven. Alweer zo'n trefzekere Belgische film.

De beginscène van 'The invader' is nu al klassiek. Het openingsshot is geïnspireerd op het schilderij 'L'origine du monde' van Gustave Courbet (even googlen, maar let op voor jonge meekijkers!). We zien een vrouw op een naaktstrand aan de Middellandse Zee, die op haar beurt een groepje Afrikaanse mannen ziet aanspoelen: drenkelingen die met een gebrekkig bootje de oversteek hebben gemaakt. Een van hen, de imposante Amadou, kijkt terug naar de vrouw. De cultuurshock lijkt hem te inspireren: er zijn misschien andere mogelijkheden dan illegaal werk.

Amadou belandt in Brussel, voor hem een koude en vijandige stad. Hij vindt werk in de bouw bij een louche koppelbaas. In het krot waar hij met veel lotgenoten woont, ontfermt hij zich over een zieke vriend. Op een dag wordt zijn aandacht getrokken door Agnès, een knappe, blonde zakenvrouw die met welgevallen haar ogen laat rusten op de grote Afrikaan. Ze laat zich door hem verleiden en neemt hem mee naar haar pied-à-terre dat ze er speciaal op na houdt voor haar one-night-stands. Maar het is niet de bedoeling van Amadou dat het bij één nacht blijft.

'The invader' is de eerste lange speelfilm van Nicolas Provost, een jonge Belgische videokunstenaar die al een groot aantal opvallende kortfilms op zijn naam heeft staan. Qua verhaal is 'The invader' voor zijn doen vrij conventioneel, al toont hij de illegale immigrant nu eens niet als een zielenpoot. Camerawerk en muziek dragen ertoe bij dat dit de zoveelste opvallende Belgische film is van de laatste tijd.