Troost, plezier, hoop, een uitlaatklep? Met film? In vier avondvullende programma’s - ingeleid door deskundige sprekers - biedt Filmtheater Hilversum je een filmisch houvast aan in deze vreemde tijden. Want eerlijk is eerlijk, wie had gedacht dat we ooit de filmische scenarios van de afgelopen maanden in het echt gingen beleven. Wij niet, in ieder geval…

Elke cursusavond is er een andere filmdeskundige, filmjournalist, filmmaker of filosoof aanwezig die de onze situatie vanuit een andere invalshoek en film belicht. Een programma waarin cinema op een voetstuk wordt gezet en waar jullie, als publiek ook een actieve rol spelen, naar films kijken, troost en hoop vinden en vol nieuwe kennis en inzichten weer aan het denken worden gezet.

Data: maandag 30 november en 7, 14 en 21 december.

Tickets: om optimaal te kunnen genieten van deze cursus, bieden wij een voordelig passe-partout aan voor alle 4 de avonden à € 59,-. Cineville pashouders betalen eenmalig een toeslag van € 20,- voor de gehele cursus.
Deze cursus is mede dankzij crowdfunding bij Voordekunst tot stand gekomen.

Vier avonden met de volgende onderwerpen:

30 november | 20.00 uur | Thinking Cinema
Spreker: Ivana Ivkovic   Film: 1984
Hoe kunnen we kracht uit films halen om deze tijden te beschouwen? Welke films bieden welke kennis om stand te houden in de overvloed aan informatie? De gekte, intensiteit en impact van beelden, bespreekt filosoof en filmliefhebber Ivana Ivkovic. We kijken naar de film ‘1984’, (Michael Radford, UK, 1984), gebaseerd op de gelijknamige roman van George Orwell uit 1949.
Ivana: “ik vind het fascinerend dat we nog steeds telkens teruggrijpen naar de angst voor Big Brother, ook al leven we in een compleet andere wereld. Kennelijk is dat nog steeds een oerbeeld van macht en controle - die nu op een heel andere manier werken en geef in mijn presentatie uiteraard een paar meer hedendaagse voorbeelden.” 


7 december | 20.00 uur |  History of Images
Spreker: Kevin Toma   Film: Die Wand
Wat vertelt ons de filmgeschiedenis over periodes van crisis en hoe kunnen we daarin troost vinden? Kevin Toma, filmjournalist voor de Volkskrant, tevens filmmusicus, vertelt ook over de toekomst van film na corona: zijn kostuumdrama's nog mogelijk? Zijn er klassiekers die ons de weg wijzen, wat betreft het filmisch toepassen van social distancing? We kijken naar de film ‘Die Wand’ (Julian Pölsler, Duitsland 2012).

Kevin’s filmkeuze is ‘Die Wand’ (Julian Pölsler, Duitsland 2012) waarin een vrouw plotseling alleen op de wereld blijkt te zijn. Haar vrienden keren niet terug van een uitstapje en ze lijkt haast letterlijk tegen een onzichtbare wand op te lopen. Sociale isolatie bekijken in tijden van corona, dat moet wel een interessant programma opleveren. Met fragmenten van oude en nieuwe films.

14 december | 20.00 uur |  Engaging Pictures
Spreker: Chesney Giersthove & Gerlinda Heywegen   Film: Fruitvale Station
Film kan verbinden en film kan uitsluiten. Films kunnen je een naam geven of je je identiteit afnemen. In tijden van Corona blijkt de drang tot samenkomen en transformatie vaak groter dan de angst voor lijf en leden. Vooral Black Lives Matter nam een (eindelijk) enorme vlucht. Filmmaker Chesney Giersthove vertelt in een gesprek met Gerlinda Heywegen over representatie in film. “Wanneer wij, het publiek, naar films kijken, willen we onszelf graag herkennen maar dat is lastig als je jezelf zelden ‘terugziet’.” Hoe Chesney daar in haar eigen werk mee omgaat, vertelt ze o.a. in dit programma.

Daarom ook als voorfilm haar eigen film ‘My Name is Queen’ (10’). Wat is vrijheid voor een jonge vrouw, wat betekent het in haar leven en verleden?

Als hoofdfilm ‘Fruitvale Station’ (2013), het biografische debuut van Ryan Coogler over Oscar Grant die vermoord werd door een politieagent op ‘Fruitvale Station’. Uiteraard is de film een aanklacht tegen het maar niet ophoudende politiegeweld in de VS en impliciet misschien nog wel meer tegen de segregeerde samenleving die dat land is. Food for thought.

21 december | 20.00 uur | - Comfort Film
Spreker: Gerlinda Heywegen   Film: Once
Films kunnen een grote impact op onze psyche hebben en geven soms zelfs een bijna fysieke sensatie. Een arm om je heen, zo volt het dan in het donker van de filmzaal. Hoe filmmakers dat voor elkaar krijgen, vertelt Gerlinda Heywegen op deze derde avond. Fragmenten van over de hele wereld laten zien hoe filmmakers dat doen, bijv. met iets zo mooi dat je van geluk huilen kunt, je zo aan het lachten te maken dat je even alles om je heen vergeet. Als hoofdfilm koos Gerlinda ‘Once’, van John Carney (Ierland 2007). Een romantische film maar geen glibber. Geen glamour ook maar het “echte” leven. Waarin verliefdheid domweg niet genoeg is. Gerlinda: “Once is zo oprecht gemaakt, zo integer en tegelijk zo intens dat ik ondanks het liefdesverdriet wat ik ook zie, van geluk wel een gat in de lucht kan brengen (dat is wel lastig in een filmzaal). ‘Once’ troost mij echt, keer op keer. En dat komt ook door de enorm mooie muziek van zanger Glen Hansard die één van de hoofdrollen in de film speelt.” 

Speeltijden & tickets

Maandag 30 november

Modal Title

Any content could go in here.

×