In een verlaten kerk met een groep daklozen als publiek, doen experts en liefhebbers (theaterregisseur Peter Sellars, dirigent Pieter Jan Leusink) verslag van hun bijzondere verhouding met Bachs muziek.   

Te zien op dinsdag 15 maart om 13.30 en 20.30 uur.

Muziek is een wereld op zichzelf, een taal die rationeel begrip overstijgt. Zeker als het gaat over de Matthäus Passion van Johann Sebastian Bach, een muziekstuk dat voor sommige mensen het muzikale hoogtepunt van de westerse beschaving is.

Een koor dat bestaat uit een groep daklozen wordt uitgenodigd om repetities van de Matthäus Passion bij te wonen. In een leegstaande kerk zijn zij het publiek en vormen met het koor en het orkest een eenheid. Maar iedere aanwezige heeft een eigen reden om hier, in dit verlaten huis van God, te luisteren naar Bachs onsterfelijke muziek. Gaandeweg ontdekken we ieders persoonlijke band met deze muzikale uitbeelding van de lijdensweg van Christus, die ieder jaar in de passietijd wordt opgevoerd.

Dirigent Pieter Jan Leusink vertelt zijn pijnlijke levensgeschiedenis waarin het muziekstuk een allesoverheersende rol heeft gespeeld. Hij leeft voor de Matthäus Passion, terwijl hetzelfde muziekstuk heeft gezorgd voor een breuk tussen hem en zijn zeer gereformeerde vader. Ook anderen vertellen over hun verhouding met het werk. We luisteren o.a. naar de ontroerende verhalen van operaregisseur Peter Sellars, koordirigent Simon Halsey, schrijfster Anna Enquist, choreograaf en danser Emio Greco en enkele leden van het daklozenkoor ‘De Straatklinkers’. We zoeken hen op in hun huis, op hun werk of op andere plekken en we ontmoeten hen ook allemaal in de vervallen kerk.

De verhalen van de personages zijn zowel uniek als invoelbaar: uiteindelijk kent iedereen een vorm van lijden, verlies en liefde. Het lijdensverhaal van de Matthäus Passion is daarom niet alleen tijdloos, maar ook vertrouwd: ondanks onze verschillen delen we het geheim van de muziek.  

 

Modal Title

Any content could go in here.

×